16 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2026

ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿ: ಶಕ್ತಿ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಭಯದ ಪ್ರತೀಕ


 


ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯ ನವದುರ್ಗೆಯರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಆರನೆಯವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ನವರಾತ್ರಿಯ ಆರನೇ ದಿನದಂದು ಈ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಶ್ರದ್ಧೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದುಷ್ಟರ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ ಈ ದೇವಿಯು ಶೌರ್ಯ, ಪರಾಕ್ರಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಭಕ್ತರ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇಳಿದ ವರವನ್ನು ಕರುಣಿಸುವ ಕಾಮಧೇನುವಾಗಿ, ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಅಭಯದಾತೆಯಾಗಿ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ಮಾತೆಯು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯ ಜನನದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 'ಕತ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಋಷಿಯಿದ್ದನು. ಆತನ ಮಗನೇ 'ಕಾತ್ಯ'. ಇದೇ ಗೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಹರ್ಷಿ ಕಾತ್ಯಾಯನನು ಜನಿಸಿದನು. ಕಾತ್ಯಾಯನ ಮಹರ್ಷಿಯು ಆದಿಶಕ್ತಿಯ ಪರಮ ಭಕ್ತನಾಗಿದ್ದು, ಜಗನ್ಮಾತೆಯಾದ ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ತನಗೆ ಮಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಬೇಕೆಂಬ ಮಹದಾಸೆಯಿಂದ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು. ಅವನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿದ ಜಗನ್ಮಾತೆಯು ಅವನ ಆಸೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದಳು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಿಷಾಸುರನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನ ಅಟ್ಟಹಾಸವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಿತಿಮೀರಿತ್ತು. ಬ್ರಹ್ಮದೇವನಿಂದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದ ಮಹಿಷಾಸುರನು, ತನಗೆ ಯಾವುದೇ ಪುರುಷನಿಂದ ಅಥವಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸಾವು ಬರಬಾರದು, ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾವು ಬರಲಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಸ್ತ್ರೀಯೊಬ್ಬಳು ತನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅವನು ದೇವಲೋಕವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಓಡಿಸಿದ್ದನು. ಮಹಿಷಾಸುರನ ಉಪಟಳವನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರರಾದಿಯಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿದರು. ಆಗ ಆ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಕೋಪದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಂದು ಮಹಾ ಜ್ಯೋತಿಯು ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
ಆ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸು ಕಾತ್ಯಾಯನ ಮಹರ್ಷಿಯ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಮಗುವಿನ ರೂಪ ತಾಳಿತು. ಮಹರ್ಷಿ ಕಾತ್ಯಾಯನನು ಆ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತನ್ನ ಮಗಳಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು. ಕಾತ್ಯಾಯನ ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಗಳಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಆ ದೇವಿಗೆ 'ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು. ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯಂದು ಜನಿಸಿದ ಈ ತಾಯಿಯು, ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ಸಪ್ತಮಿ, ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ನವಮಿಯಂದು ಕಾತ್ಯಾಯನ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ಪೂಜೆಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ದಶಮಿಯ ದಿನದಂದು ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಳು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆಕೆಗೆ 'ಮಹಿಷಾಸುರಮರ್ದಿನಿ' ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪವು ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯ ಹಾಗೂ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದು, ನೋಡುಗರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವಿಯ ಮೈಬಣ್ಣವು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಆಕೆಯ ಮುಖವು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮದ ಸಂಕೇತವಾದ ಸಿಂಹವು ಈ ತಾಯಿಯ ವಾಹನವಾಗಿದೆ. ಚತುರ್ಭುಜಳಾದ ಈ ದೇವಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿವೆ. ತನ್ನ ಬಲಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ 'ಅಭಯ ಮುದ್ರೆ' ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವರವನ್ನು ನೀಡುವ 'ವರದ ಮುದ್ರೆ'ಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ. ಎಡಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹರಿತವಾದ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತವಾದ ಕಮಲದ ಹೂವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ.
ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ವ್ರತಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿತ್ತು ಎಂದು ಭಾಗವತ ಪುರಾಣವು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ವೃಂದಾವನದ ಗೋಪಿಕೆಯರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತಮ್ಮ ಪತಿಯನ್ನಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಮಾರ್ಗಶಿರ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಮುನಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಕಠಿಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಯಮುನಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ದೇವಿಗೆ ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, "ಕಾತ್ಯಾಯನಿ ಮಹಾಮಾಯೇ ಮಹಾಯೋಗಿನ್ಯಧೀಶ್ವರಿ, ನಂದಗೋಪಸುತಂ ದೇವಿ ಪತಿಂ ಮೇ ಕುರು ತೇ ನಮಃ" ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಅವಿವಾಹಿತ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಪ್ಪುವಂತಹ, ಸದ್ಗುಣಶೀಲನಾದ ವರನು ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಆರನೇ ದಿನದಂದು ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಶೇಷ ಫಲಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ. ಯಾರಿಗೆ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತಿದೆಯೋ, ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಕುಜ ದೋಷ ಅಥವಾ ಇನ್ನಿತರ ಗ್ರಹ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮದುವೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೋ, ಅಂತಹವರು ಈ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದರಿಂದ ಶೀಘ್ರ ವಿವಾಹ ಯೋಗ ಕೂಡಿಬರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿವಾಹಿತರಿಗೆ ಸುಖಮಯ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯು ಗುರು ಗ್ರಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈಕೆಯ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಜಾತಕದಲ್ಲಿ ಗುರು ಬಲವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ವಿದ್ಯೆ, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಯೋಗ ಶಾಸ್ತ್ರದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಈ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ನವರಾತ್ರಿಯ ಆರನೇ ದಿನ ಸಾಧಕನ ಮನಸ್ಸು ಎರಡು ಹುಬ್ಬುಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ 'ಆಜ್ಞಾ ಚಕ್ರ'ದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಚಕ್ರವು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಂತರ್ದೃಷ್ಟಿಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಆಜ್ಞಾ ಚಕ್ರವು ಜಾಗೃತಗೊಂಡು, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಲೌಕಿಕ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಈ ತಾಯಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನೆನೆದರೆ ಜನ್ಮ-ಜನ್ಮಾಂತರಗಳ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗಿ ರೋಗ, ಶೋಕ, ಭಯ ಮತ್ತು ಸಂತಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಗಳೆಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಆರನೇ ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ತಾಯಿಗೆ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳೆಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು, ಕೆಂಪು ದಾಸವಾಳ ಮತ್ತು ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಗೆ 'ಜೇನುತುಪ್ಪ' ಎಂದರೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ದಿನ ದೇವಿಗೆ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಅಥವಾ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಬೆರೆಸಿದ ಪಾಯಸವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಆಕರ್ಷಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಮಧುರವಾದ ವಾಕ್ ಶಕ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ "ಕ್ಲೀಂ ಶ್ರೀಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯೈ ನಮಃ" ಎಂಬ ಬೀಜ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅಥವಾ "ಯಾ ದೇವೀ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಮಾ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ರೂಪೇಣ ಸಂಸ್ಥಿತಾ, ನಮಸ್ತಸ್ಯೈ ನಮಸ್ತಸ್ಯೈ ನಮಸ್ತಸ್ಯೈ ನಮೋ ನಮಃ" ಎಂಬ ಸ್ತುತಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ ದೇವಿಯ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಬಹುದು.
ಭಾರತದ ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೇವಾಲಯಗಳಿವೆ. ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿರುವ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ಶಕ್ತಿಪೀಠವು ಸತಿ ದೇವಿಯ ಕೇಶರಾಶಿ ಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳವಾಗಿದ್ದು, 51 ಶಕ್ತಿಪೀಠಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ದೆಹಲಿಯ ಛತ್ತರ್‌ಪುರದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀ ಆದ್ಯ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ಶಕ್ತಿಪೀಠ ಮಂದಿರವು ಭಾರತದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ದೇವಾಲಯ ಸಂಕೀರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕದ ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅಂಕೋಲಾ ತಾಲೂಕಿನ ಅವರ್ಸಾದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀ ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ಬಾಣೇಶ್ವರ ದೇವಾಲಯವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದೆ. ಗೋವಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂಲ ದೇವಿಯನ್ನು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ದಾಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯು ಕೇವಲ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಉಗ್ರ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಭಕ್ತರ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇಳಿದ ವರವನ್ನು ಕರುಣಿಸುವ ಕರುಣಾಮಯಿ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇಂದಿನ ಕಲುಷಿತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಅಹಂಕಾರ, ಕೋಪ, ದ್ವೇಷಗಳೆಂಬ ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಸುಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ಕಾತ್ಯಾಯಿನಿ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯು ನಮಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದೆ. ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ತಾಯಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರಿಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲುಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಭಕ್ತರ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿದೆ.

ಸಿಹಿಜೀವಿ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ

15 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2026

ಸ್ಕಂದ ಮಾತೆಯ ಉಪಾಸನೆ.


 ಸ್ಕಂದ ಮಾತೆಯ ಉಪಾಸನೆ.


"ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲು ಜಗತ್ತಿನ ಮೊದಲ ಪಾಠಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಪರಮೋಚ್ಚ ತಾಣ. ಎಲ್ಲಿ ಮಾತೃತ್ವದ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಗಮವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆ ಸರಿದು ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಮೂಡುತ್ತದೆ."
ಭಾರತೀಯ ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯ ಆರಾಧನೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಜೀವವನ್ನಾಗಿ ನೋಡದೆ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳ ಮೂಲ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವ ಉದಾತ್ತ ಪರಂಪರೆ ನಮ್ಮದು. ನವರಾತ್ರಿಯ ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆದಿಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ನವದುರ್ಗೆಯರಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನವದುರ್ಗೆಯರಲ್ಲಿ ಐದನೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ‘ಸ್ಕಂದಮಾತಾ ದೇವಿ’. ದೇವತೆಗಳ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾದ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ (ಸ್ಕಂದ) ತಾಯಿಯಾದ ಈಕೆ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯಗಳೆರಡರ ಅಪೂರ್ವ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ‘ಸ್ಕಂದ’ ಎಂದರೆ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಹಾಗೂ ‘ಮಾತಾ’ ಎಂದರೆ ತಾಯಿ ಎಂಬರ್ಥವಿದ್ದು, ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ರೂಪವೇ ಸ್ಕಂದಮಾತೆ. ಚತುರ್ಭುಜೆಯಾದ ಈ ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಬಲಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆರು ಮುಖಗಳ ಬಾಲ ಮುರುಗನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಬಲಭಾಗದ ಕೆಳಗಿನ ಕೈ ಮತ್ತು ಎಡಭಾಗದ ಮೇಲಿನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದು, ಎಡಭಾಗದ ಕೆಳಗಿನ ಕೈಯು ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭಯಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತಿದೆ. ತಾವರೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಈಕೆಯನ್ನು ‘ಪದ್ಮಾಸನಾ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿಯ ವಾಹನವು ಕ್ರೂರವಾದ ಸಿಂಹವಾಗಿದ್ದರೂ, ದೇವಿಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಪಾರವಾದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯ ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ. ಈಕೆಯ ಶುಭ್ರವಾದ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣವು ಪರಿಶುದ್ಧತೆ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯ ಉಲ್ಲೇಖವು ಪುರಾಣಗಳು, ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಾವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪದ ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ‘ಸ್ಕಂದ ಪುರಾಣ’ ಮತ್ತು ‘ದೇವಿ ಭಾಗವತ’ದಂತಹ ಪೌರಾಣಿಕ ಆಕರಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ತಾರಕಾಸುರನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕುರಿತು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಶಿವನಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಮಗನಿಂದ ಮಾತ್ರ ತನಗೆ ಸಾವು ಬರಬೇಕು ಎಂಬ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಿರುತ್ತಾನೆ. ಸತಿ ದೇವಿಯ ವಿಯೋಗದ ನಂತರ ಶಿವನು ಗಾಢ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಜಾರಿದ್ದರಿಂದ ತನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಾವು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಾರಕಾಸುರನ ಅಹಂಕಾರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸತಿಯು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳಾಗಿ ಪಾರ್ವತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆದು ಶಿವನನ್ನು ವರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇವರ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನೇ ಆರು ಮುಖಗಳ ‘ಷಣ್ಮುಖ’ ಅಥವಾ ‘ಸ್ಕಂದ’. ಸ್ಕಂದನಿಗೆ ಯುದ್ಧವಿದ್ಯೆ, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸಿ ತಾರಕಾಸುರನ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದವಳೇ ತಾಯಿ ಸ್ಕಂದಮಾತೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಆಕರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಮಹಾಕವಿ ಕಾಳಿದಾಸನ ‘ಕುಮಾರಸಂಭವ’ ಮಹಾಕಾವ್ಯವು ಸ್ಕಂದನ ಜನನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಾತೃತ್ವದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ಗುಪ್ತರ ಮತ್ತು ಕುಶಾನರ ಕಾಲದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಶಿಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕೇಯ ಮತ್ತು ಮಾತೃದೇವತೆಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವು ಈ ಆರಾಧನೆಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪ್ರಾಚೀನತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನವರಾತ್ರಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಾಡಲಾಗುವ ಜನಪದ ಗೀತೆಗಳು, ಲಾವಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಭಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ ಪಾರ್ವತಿಯು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸಲಹುವ ಪರಿ ಹಾಗೂ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಬೇಡುವ ರೀತಿ ತಲೆತಲಾಂತರಗಳಿಂದ ಬಾಯಿಂದ ಬಾಯಿಗೆ ಹರಿದುಬಂದಿದೆ.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಐದನೇ ದಿನದಂದು (ಪಂಚಮಿ) ಸ್ಕಂದಮಾತಾ ದೇವಿಯನ್ನು ವಿಶೇಷ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರು ಮುಂಜಾನೆ ಎದ್ದು ಸ್ನಾನಾದಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಬಿಳಿ ಅಥವಾ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಳಶ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಮುಂದೆ ದೇವಿಯ ವಿಗ್ರಹ ಅಥವಾ ಭಾವಚಿತ್ರವಿಟ್ಟು ಕೆಂಪು ಹೂವುಗಳು, ಅಕ್ಷತೆ, ಶ್ರೀಗಂಧ ಮತ್ತು ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಅರ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಕಂದಮಾತೆಗೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸಿಹಿ ಖಾದ್ಯಗಳು (ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಖೀರ್) ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ನೈವೇದ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ದೇವಿಗೆ ಬಾಳೆಹಣ್ಣನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಪ್ರಸಾದವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಈ ಪೂಜಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷ ಅಂಶವೆಂದರೆ ‘ದ್ವಾದಿತ್ಯ ಪೂಜೆ’. ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಾಗ ಆಕೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿರುವ ಬಾಲ ಮುರುಗನಿಗೂ ತಾನಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ತಾಯಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಮಗನ ಪೂಜೆಯೂ ಆದಂತೆ, ಮಗನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ತಾಯಿಯ ಕೃಪೆಯೂ ದೊರೆತಂತೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯ. "ಸಿಂಹಾಸನಗತಾ ನಿತ್ಯಂ ಪದ್ಮಾಶ್ರಿತಕರದ್ವಯಾ | ಶುಭದಾಸ್ತು ಸದಾ ದೇವೀ ಸ್ಕಂದಮಾತಾ ಯಶಸ್ವಿನೀ ||" ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತರು ದೇವಿಯ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಈ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯು ಜನಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಮೇಲೆ ಅಗಾಧವಾದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯು ಕೇವಲ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆಕೆ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ದಂಪತಿಗಳು ಈಕೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸಂತಾನ ಭಾಗ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯ, ಆರೋಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿದೆ. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಈಕೆಯು ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ವಿಶುದ್ಧಿ ಚಕ್ರ’ವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಈಕೆಯ ಆರಾಧನೆಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿ, ಲೌಕಿಕ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗ ಸುಗಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಕಾಶಿ (ವಾರಣಾಸಿ) ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ಕಂದಮಾತಾ ದೇವಾಲಯ (ಬಾಗೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ) ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನ ಆರಾಧನೆ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದುರ್ಗೆಯ ಆರಾಧನೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ; ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯು ಉತ್ತರ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಈ ಎರಡೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಬೆಸುಗೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಭಾರತೀಯ ಶಿಲ್ಪಕಲೆ, ಚಿತ್ರಕಲೆ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಾಯಿ-ಮಗುವಿನ ವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲು ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯ ರೂಪಕಗಳನ್ನು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸ್ಕಂದಮಾತಾ ದೇವಿಯ ಆರಾಧನೆಯು ಪರಿಸರದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ದೇವಿಯ ವಾಹನವಾದ ಸಿಂಹವು ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಕೇತವಾದರೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕಮಲವು ಜಲಮೂಲಗಳ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದನ ವಾಹನವಾದ ನವಿಲು ಪಕ್ಷಿಸಂಕುಲದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಸಂಕುಲದೊಂದಿಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸಬೇಕು ಎಂಬ ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಆಯುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ನವದುರ್ಗೆಯರ ಒಂಬತ್ತು ರೂಪಗಳನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳಲ್ಲಿ (ನವಪತ್ರಿಕಾ) ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯು ‘ಅಗಸೆ’ (Flaxseed) ಗಿಡದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹದ ವಾತ, ಪಿತ್ತ ಮತ್ತು ಕಫಗಳನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿಡುವ ಔಷಧೀಯ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮೂರ್ತಿಗಳ ಪೂಜೆ, ಬಾಳೆಎಲೆಯ ಬಳಕೆ ಹಾಗೂ ಹಣ್ಣು-ಹಂಪಲುಗಳ ನೈವೇದ್ಯವು ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಅಲಂಕಾರ ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ಬಣ್ಣಗಳ ಬದಲಿಗೆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಕಳಶಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ನವರಾತ್ರಿ ಆಚರಣೆಗಳತ್ತ ಜನರು ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಪರಿಸರದ ಮೇಲಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವವಾಗಿದೆ.
ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯ ತತ್ವದ ಮಹತ್ವ, ಪ್ರಸ್ತುತತೆ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿದೆ. ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಯಕನ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಾಯಿ ಇರುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದೇ ಈ ವಿಷಯದ ಮೂಲ ಮಹತ್ವವಾಗಿದೆ. ತಾರಕಾಸುರನಂತಹ ಬಲಿಷ್ಠ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಟ್ಟಹಾಕುವ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದು ತಾಯಿಯ ಸಂಸ್ಕಾರ; ಇದು ಸಮಾಜದ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ವದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಒತ್ತಡದ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬ ಸಂಬಂಧಗಳು ಶಿಥಿಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಪೋಷಕರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇಂತಹ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯ ಆದರ್ಶವು ಪೋಷಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಲೌಕಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಧೈರ್ಯ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ, ಮಹಿಳೆಯು ಕೇವಲ ಮನೆಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಮಾಜವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟೇ ಬೆಳೆದರೂ, ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿ ಪ್ರೇಮ ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರತೀಕಗಳ ಅರಿವು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪರಿಸರಸ್ನೇಹಿ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಾತೃ ಗೌರವದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಭವಿಷ್ಯದ ಸುಸ್ಥಿರ ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕಾರಯುತ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯಾಗಲಿದೆ.
ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯ ಆರಾಧನೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ; ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಯವನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ಜ್ಞಾನ, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಂದನಂತೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆ ಆದಿಶಕ್ತಿಯ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೇ ಬದುಕಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಾಯಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾ, ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ನೀಡುವ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕಟ್ಟೋಣ.
"ದೇವರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಾಯಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆ ತಾಯಿಯ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯೇ ಸ್ಕಂದಮಾತೆ."
"ಮಾತೃವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ರಕ್ಷಾಕವಚವಿಲ್ಲ, ತಾಯಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ತಾಯಿ ಸ್ಕಂದಮಾತೆಯು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಸುಖ, ಶಾಂತಿ, ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕರುಣಿಸಲಿ."

14 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2026

ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ: ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮೈದಾಳಿದ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಕಾವ್ಯ


 ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ: ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮೈದಾಳಿದ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಕಾವ್ಯ



ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕಿದರೆ, ಪ್ರೇಮಕಥೆಗಳಿಗೆಂದೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರೇಮಕಥೆಯೂ ನೆನಪಿನಾಳದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಾಲದ ಗಡಿಯನ್ನು ಮೀರಿ, ತಲೆಮಾರುಗಳು ಕಳೆದರೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ, ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿ ಅನುಭವವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಚಿತ್ರ ‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’.
ಸಿನಿಮಾ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಆಂತರ್ಯದ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುವ ಕಲೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದೆ. ಪ್ರೇಮದ ಶುದ್ಧತೆ, ವಿರಹದ ನೋವು, ತ್ಯಾಗದ ತೀವ್ರತೆ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ತಂದಿರುವ ಈ ಕಲಾಕೃತಿಯು ಕನ್ನಡ ಸಿನಿರಸಿಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ.
ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಥೆಯೇ ಜೀವಾಳ. ‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’ ಚಿತ್ರದ ಕಥಾವಸ್ತು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸರಳವೆನಿಸಿದರೂ, ಅದರ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿರುವ ತತ್ವ ಮತ್ತು ಸಂವೇದನೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದವು.
ಚಿತ್ರದ ಕಥೆಯು ಇಬ್ಬರು ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಮೊಳೆಯುವ ಪ್ರೀತಿ, ಆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಎದುರಾಗುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಡೆತಡೆಗಳು, ಕುಟುಂಬದ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರೇಮವು ಪಡೆಯುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವರೂಪದ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ಆಕರ್ಷಣೆ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದಾಟಗಳನ್ನೇ ನಂಬಿ ಸಾಗುವ ಇಂದಿನ ಅಬ್ಬರದ ಚಿತ್ರಗಳ ನಡುವೆ, ‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’ ಸಂಬಂಧಗಳ ಪಾವಿತ್ರ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.
ಕಥೆಯ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆತುರವಿಲ್ಲ; ಹಳ್ಳಿಯ ತಂಪಾದ ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ, ನದಿಯ ನಿಧಾನ ಹರಿವಿನಂತೆ ಕಥೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ಭಾವನೆಗಳ ಸಮತೋಲನವಿದೆ. ಕಥೆಯು ಕೇವಲ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೇಳದೆ, ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳ ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.

ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ಆ ಪಾತ್ರವಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು. ‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನೂ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ನ್ಯಾಯ ಒದಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.ನಾಯಕನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀರಾಮ್  ಅಭಿನಯ ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಮುಗ್ಧತೆ, ಪ್ರೇಮದ ತವಕ, ಅಸಹಾಯಕತೆ ಮತ್ತು ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಲ್ಲದ ಮೌನದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೂ ಅವರ ಮುಖಭಾವ ಕಥೆಯ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗುತ್ತದೆ.
ಇಬ್ಬರು ನಾಯಕಿಯರಾದ ತಪಸ್ವಿನಿ ಪೂಣಚ್ಚ ಹಾಗೂ ರಮಿಕಾ ಶಿವು ಭರವಸೆಯ ನಾಯಕಿಯರಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾರೆ. ನಾಯಕಿಯರ ಪಾತ್ರ  ಕೇವಲ ಗ್ಲಾಮರ್‌ಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಕಥೆಯ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಮುಗ್ಧ ಪ್ರೀತಿ, ನಗುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಪ್ತತೆ ಮತ್ತು ವಿರಹದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತೋರುವ ಪ್ರಬುದ್ಧ ನಟನೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಕಣ್ಣಂಚನ್ನು ತೇವಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಚಿತ್ರದ ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ಕಥೆಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ. ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಮಾತುಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮುಗ್ಧ ಒಡನಾಟ ಕಥೆಯ ನೈಜತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ. ಯಾವುದೇ ಅತಿರೇಕದ ನಾಟಕೀಯತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಹಜವಾಗಿ ನಟಿಸಿರುವುದು ಚಿತ್ರದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ. ಅಜ್ಜಿಯ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ ಯುವತಿ ಇಳಾ ವಿಟ್ಲ ಅಭಿನಯ ಅಚ್ಚರಿ ಹಾಗೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದೆ.  ರಂಗಾಯಣ ರಘು ಅವರ ಅಭಿನಯ ಅಲ್ಟಿಮೇಟ್.

ಚಿತ್ರದ ಸಂಭಾಷಣೆಯು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಮೌಲ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾತೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನಾಟುವಂತಿದೆ. ಬದುಕಿನ ನೈಜ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಳ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸಂಭಾಷಣೆಕಾರರ ಪ್ರತಿಭೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಈ ಸಂಭಾಷಣೆ ಸದಾ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತದ್ದು:

"ಕಲ್ಲು ನೆಟ್ಟರೆ ಸಮಾಧಿ ಆಯ್ತದೆ, ಗಿಡ ನೆಟ್ರೆ ಉಸಿರಾಯ್ತದೆ,ಮರವಾಗಿ ಬೆಳ್ದು ಹಣ್ಣು ನೆರಳು ಕೊಡ್ತದೆ.ನನ್ನ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಗ್ತದೆ'
ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಭಾಷಣೆ

"ಕೆಲವು ಸೋಲುಗಳಲ್ಲೂ ಗೆಲುವಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಗೆಲುವು ಅದೇ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸಿಗಬೇಕು ಅಂತಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ', "ನಂಬಿಕೆ ಎದೆಯಲ್ಲಿರಬೇಕು, ಕೇಳೋ ಕಿವಿಯಲ್ಲಲ್ಲ'
ಇಂತಹ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ಮಾತುಗಳು ಚಿತ್ರವನ್ನು ಕೇವಲ ಪ್ರೇಮಕಥೆಯಾಗಿಸದೆ, ಜೀವನದ ತತ್ವಚಿಂತನೆಯನ್ನಾಗಿಯೂ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ. ಕೃತಕ ಪ್ರಾಸಗಳಿಲ್ಲದೆ, ನೇರವಾಗಿ ಎದೆಗಿಳಿಯುವ ಕನ್ನಡದ ಸೊಗಡು ಇಲ್ಲಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿದೆ.

‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’ ಚಿತ್ರದ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ (Cinematography) ಬೆಳ್ಳಿತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ರಾಜ್ ಕಾಂತ್ ರವರ  ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣು ಅತ್ಯಂತ ರಮಣೀಯವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿದೆ.ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ಬೆಟ್ಟಗಳು, ಹಸಿರು ಹಾಸಿದ ಗದ್ದೆಗಳು, ಹರಿಯುವ ತೊರೆಯ ನಿನಾದ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನನ್ನು ನಿಜವಾದ ‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಿಗೆ’ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೋನಗಳು ಪಾತ್ರಗಳ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ತೋರಿಸಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ ಕೆನ್ನೆಗಿಳಿಯುವ ಕ್ಲೋಸ್-ಅಪ್ ಶಾಟ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ವೈಡ್ ಆಂಗಲ್ ದೃಶ್ಯಗಳು ದೃಶ್ಯವೈಭವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ.ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ನೆರಳಿನ ಸಮತೋಲನ (Lighting) ಚಿತ್ರದ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ (Mood) ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ, ಕಥೆಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.

ಸಂಗೀತವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೇಮಕಥೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಈ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ ಚಿತ್ರದ ಆತ್ಮದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿವೆ.
ಚಿತ್ರದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಾಡೂ ಕಿವಿಗೆ ಇಂಪಾಗಿದ್ದು, ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತವಾಗಿದೆ. ಮೆಲೋಡಿ ಶೈಲಿಯ ಹಾಡುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗುನುಗುವಂತಿವೆ. ಪ್ರೇಮದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ಸಾರುವ ಗೀತೆ ಎಷ್ಟು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾಗಿದೆಯೋ, ವಿರಹದ ನೋವನ್ನು ತೋಡುವ ಹಾಡು ಅಷ್ಟೇ ಕರುಣಾಜನಕವಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನು ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗೀತ (BGM) ದೃಶ್ಯಗಳ ಭಾವತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದೆ. ಮೌನವಿರಬೇಕಾದ ಕಡೆ ಮೌನವನ್ನೇ ಸಂಗೀತವಾಗಿಸಿ, ನೋವು-ನಲಿವಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಯಲಿನ್ ಮತ್ತು ಕೊಳಲಿನ ಮಂದ್ರ ನಾದವನ್ನು ಬಳಸಿರುವುದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಭಾವಪರವಶರನ್ನಾಗಿಸುತ್ತದೆ.ಸುನಾದ್ ಗೌತಮ್ ಅವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ನನ್ನ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರದ್ದು.

ಚಿತ್ರದ ಸಂಕಲನ (Editing) ಅತ್ಯಂತ ಚೊಕ್ಕಟವಾಗಿದೆ. ಹರ್ಷಿತ್ ಪ್ರಭು  ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಥೆಯ ಓಟಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ, ಅನಗತ್ಯ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಚಿತ್ರದ ಲಯವನ್ನು  ಕಾಪಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ದೃಶ್ಯದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುವ ಪರಿ ಕಥೆಯ ನಿರಂತರತೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ.
ನಿರ್ದೇಶಕರ ಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಲೇಬೇಕು. ಕಥೆ, ಸಂಗೀತ, ನಟನೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ—ಈ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೋಣಿಸಿ, ಯಾವುದೇ ಅಬ್ಬರವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಶುದ್ಧ ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಅನನ್ಯವಾದದ್ದು. ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕೇವಲ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕರಾದ ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್  ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.

‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’ ಕೇವಲ ಎರಡುವರೆ ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಕುಳಿತು ನೋಡಿ ಮರೆಯುವ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ. ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೂ ಅದರ ಪಾತ್ರಗಳು, ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸುಮಧುರ ಸಂಗೀತ ನಮ್ಮ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಆಧುನಿಕತೆಯ ಗದ್ದಲದಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮುಗ್ಧತೆ ಮತ್ತು ನೈಜ ಪ್ರೇಮದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
ಉತ್ತಮ ಕಥೆ, ಜೀವತುಂಬಿದ ನಟನೆ, ಕಾವ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಹಾಗೂ ಮಧುರ ಸಂಗೀತದ ಅಪರೂಪದ ಸಂಗಮವಾಗಿರುವ ‘ಪ್ರೇಮದ ಊರಲಿ’, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಸದಾ ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿದೆ.

ಸಿಹಿಜೀವಿ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ

13 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2026

ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು ವೃದ್ಧಿ ಗೆ ಚಂದ್ರ ಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ಅರಾಧನೆ ಮಾಡೋಣ.


 ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸು ವೃದ್ಧಿ ಗೆ ಚಂದ್ರ ಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ಅರಾಧನೆ ಮಾಡೋಣ.



ನವರಾತ್ರಿಯ ನವದುರ್ಗೆಯರ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೃತೀಯ ದಿನದಂದು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವತೆಯೇ ಮಾತಾ ಚಂದ್ರಘಂಟಾ. ಶೈಲಪುತ್ರಿ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿಯರ ಕಠಿಣ ತಪೋಮಯ ಆರಾಧನೆಯ ನಂತರ ಸಾಧಕನ ಅಂತಃಚೇತನವು ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರದ ಗಂಟೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಗಂಟೆಯ ಆಕಾರವನ್ನು ಹೋಲುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಧರಿಸಿರುವುದರಿಂದ ಈ ದೇವಿಗೆ 'ಚಂದ್ರಘಂಟಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ. ತಾಯಿ ಚಂದ್ರಘಂಟೆಯು ಶಾಂತಿ, ಕಲ್ಯಾಣ, ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದ ಸಾಕಾರ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಭಯ ಮುದ್ರೆಯಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ದುಷ್ಟರ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಿರುವ ಆಯುಧಗಳಿವೆ. ಆಕೆಯ ಶರೀರವು ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಭಕ್ತರ ಸಮಸ್ತ ಭಯ-ಭೀತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟ-ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಪರಮ ದಯಾಮಯಿ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ಶಿವನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನಾಚರಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಒಲಿದ ಶಿವನು ಆಕೆಯನ್ನು ವಿವಾಹವಾಗಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ವಿವಾಹದ ದಿನದಂದು ಶಿವನು ತನ್ನ ನೈಜ, ಭಯಾನಕ ರುದ್ರಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಿಮವಂತನ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಲುಪಿದನು. ಬೂದಿ ಲೇಪಿತ ಶರೀರ, ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಪಗಳು, ಜಟೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ ಮತ್ತು ಭೂತ-ಪ್ರೇತ-ಪಿಶಾಚಿಗಳ ಗಣಗಳ ಸಮೇತ ರುದ್ರಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಶಿವನನ್ನು ಕಂಡು ಪಾರ್ವತಿಯ ತಾಯಿ ಮೇನಾವತಿ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋದಳು; ಇಡೀ ಅರಮನೆಯ ಜನರೇ ಭಯಭೀತರಾದರು. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬಸ್ಥರ ಆತಂಕವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಮಂಗಳಕರವಾಗಿಸಲು ಪಾರ್ವತಿ ದೇವಿಯು ತಕ್ಷಣವೇ ದಿವ್ಯ, ತೇಜೋಮಯ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕವಾದರೂ ಮಧುರವಾದ ಹತ್ತು ಕೈಗಳ ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಳು. ಆಕೆಯ ಕಿರೀಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಅರ್ಧಚಂದ್ರನಿಂದ ಪವಿತ್ರ ನಾದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ನಂತರ ದೇವಿಯು ಶಿವನ ಬಳಿ ತೆರಳಿ, ಆತನ ಭಯಂಕರ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಶಾಂತ, ಸುಂದರ ರಾಜಕುಮಾರನ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸುವಂತೆ ವಿನಂತಿಸಿದಳು. ಶಿವನು ಆಕೆಯ ಕೋರಿಕೆಯಂತೆ ಸೌಮ್ಯ ರೂಪ ತಾಳಿದ ನಂತರ ವಿವಾಹವು ವೈಭವದಿಂದ ನೆರವೇರಿತು. ಹೀಗೆ ಭಯಾನಕತೆಯನ್ನು ಶಾಂತತೆಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸಿ ಮಂಗಳವನ್ನುಂಟು ಮಾಡಿದ ಕರುಣಾಮಯಿ ರೂಪವೇ ಚಂದ್ರಘಂಟಾ.
ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವು ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯಗಳ ಅಪೂರ್ವ ಸಂಗಮವಾಗಿದೆ. ಆಕೆಯ ದರ್ಶನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅশুভ ಪ್ರಭಾವಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ದೇವಿಯು ಸಿಂಹ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಘ್ರದ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಮಾನಳಾಗಿದ್ದು, ಇದು ನಿರ್ಭಯತೆ, ಪರಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಆಕೆಯ ಮೈಬಣ್ಣವು ಶುದ್ಧ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರನನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಾಯ್ತನದ ವಾತ್ಸಲ್ಯಪೂರ್ಣ ಶಾಂತತೆಯಿದ್ದರೂ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ದಂಡಿಸುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿದೆ. ದೇವಿಯು ಹತ್ತು ಕೈಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಬಲಗೈಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ, ಗದೆ, ಬಾಣ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಅಭಯ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಎಡಗೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂವು, ಬಿಲ್ಲು, ಜಪಮಾಲೆ, ಕಮಂಡಲ ಮತ್ತು ವರದ ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ಆಯುಧಗಳು ಆಕೆಯು ಅಧರ್ಮದ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ಆಕೆಯ ಅಭಯ ಮತ್ತು ವರದ ಮುದ್ರೆಗಳು ಆಶ್ರಯ ಬೇಡಿ ಬರುವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಿರಂತರ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಆಶೀರ್ವಾದದ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ.
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಹಾಗೂ ಕುಂಡಲಿನಿ ಯೋಗ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನವರಾತ್ರಿಯ ಮೂರನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿದೆ. ಮೊದಲ ದಿನ ಮೂಲಾಧಾರ ಚಕ್ರ ಹಾಗೂ ಎರಡನೇ ದಿನ ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಸಾಧಕನ ಚಿತ್ತವು, ಮೂರನೇ ದಿನ ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ನಾಭಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಮಣಿಪೂರ ಚಕ್ರವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಮಣಿಪೂರ ಚಕ್ರವು ಅಗ್ನಿ ತತ್ತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು, ಇದು ಜಾಗೃತಗೊಂಡಾಗ ಸಾಧಕನಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತ ಭಯ, ಕೀಳರಿಮೆ ಮತ್ತು ಆಲಸ್ಯಗಳು ದೂರವಾಗಿ ಅಪಾರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ದೇವಿಯ ಗಂಟೆಯ ನಾದವು ಸಾಧಕನ ಒಳಗಿನ ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಕಂಪನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ದೇಹದ ನರನಾಡಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ನಾದಗಳು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧಗಳ ಅಲೌಕಿಕ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯೋಗಶಾಸ್ತ್ರವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ನವರಾತ್ರಿಯ ಮೂರನೇ ದಿನದಂದು ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಧಿಬದ್ಧವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧಾಭಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ದಿನ ದೇವಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹಳದಿ, ಬೂದು ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪೂಜಿಸುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಪೂಜಾ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಗಂಗಾಜಲದಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿ, ಕಲಶ ಹಾಗೂ ದೇವಿಯ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಕೆಂಪು ಕಮಲ, ಮಲ್ಲಿಗೆ ಅಥವಾ ಹಳದಿ ಸೇವಂತಿಗೆ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಶೃಂಗರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೀಪ, ಧೂಪಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿ, ದೇವಿಯ ಧ್ಯಾನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಆಕೆಯನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಕುಂಕುಮ, ಅರಿಶಿನ, ಅಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಚಂದನಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಗೆ ಹಾಲಿನಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಪಾಯಸ ಅಥವಾ ಸಿಹಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ ಮಹಾಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂಜೆಯ ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಥವಾ ನಿರ್ಗತಿಕರಿಗೆ ಹಾಲು, ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಸಿಹಿ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ವಿಶೇಷ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಭಕ್ತರು "ಪಿಂಡಜಪ್ರವರಾರೂಢಾ ಚಂಡಕೋಪಾಸ್ತ್ರಕೈರ್ಯುತಾ, ಪ್ರಸಾದಂ ತನುತೇ ಮಹ್ಯಂ ಚಂದ್ರಘಂಟೇತಿ ವಿಶ್ರುತಾ" ಎಂಬ ಧ್ಯಾನ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹಾಗೂ "ಓಂ ದೇವಿ ಚಂದ್ರಘಂಟಾಯೈ ನಮಃ" ಎಂಬ ಮೂಲ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಜಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವಾಹನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಂಡಿಸಲು ಉಗ್ರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯು ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆಯ ನಿರಂತರ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖ, ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ.
ಮಾತಾ ಚಂದ್ರಘಂಟೆಯ ಆರಾಧನೆಯು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವಿಯ ಗಂಟೆಯ ಪವಿತ್ರ ಧ್ವನಿಯು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಆತಂಕಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಈಕೆಯ ಭಕ್ತರು ಕೇವಲ ವೀರರಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಸೌಮ್ಯತೆ, ವಿನಯ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಶಸ್ತ್ರ ಹಿಡಿಯುವ ಧೈರ್ಯವಿರಬೇಕು, ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಹರಿಸುವ ವಿಶಾಲ ಹೃದಯವೂ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ಚಂದ್ರಘಂಟಾ ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆಕೆಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ಶರಣಾದ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸಂಸಾರದ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಇಹದಲ್ಲಿ ಸುಖವೂ ಪರದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವೂ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.


ಸಿಹಿಜೀವಿ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿ

 


ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿ

ನವರಾತ್ರಿಯ ನವದುರ್ಗೆಯರ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ದ್ವಿತೀಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಮಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯು ತಪಸ್ಸು, ತ್ಯಾಗ, ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಸಂಕಲ್ಪದ ಸಾಕಾರ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. 'ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ' ಎಂದರೆ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸುವವಳು ಎಂದರ್ಥ. ಆಕೆಯ ಈ ದಿವ್ಯ ಸ್ವರೂಪವು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ದೃಢತೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೂ ಪುರಾಣಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯು ಪರ್ವತರಾಜ ಹಿಮವಾನನ ಮಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದಳು. ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸತಿದೇವಿಯಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ವರಿಸಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ತಕ್ಷಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನಿಂದ ಅಪಮಾನಿತಳಾಗಿ ಯೋಗಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ನಂತರ ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ ಜನಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ಪುನಃ ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ನಾರದರ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ಹಣ್ಣು, ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಿಂದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಿರಾಹಾರಳಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಗೆ 'ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು. ಪುರಾಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಭಾರತೀಯ ಗ್ರಾಮ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಈಕೆಯ ಕಥೆಗಳು ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಜಾನಪದ ಹಾಡುಗಳ ಮೂಲಕ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿವೆ.

ನವರಾತ್ರಿಯ ಎರಡನೇ ದಿನದಂದು ಮಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಈ ದಿನ ಭಕ್ತರು ಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.ದೇವಿಗೆ ಜಪಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲವಿರುವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ದೇವಿಗೆ ಬಿಳಿ ಹೂವುಗಳು, ಅಕ್ಷತೆ, ಚಂದನ ಹಾಗೂ ಸಕ್ಕರೆ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣುಗಳ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ."ಓಂ ದೇವಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣ್ಯೈ ನಮಃ" ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ.

ಮಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪವು ಸಮಾಜದ ಮೇಲೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ. ಇದು ಕಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೃತಿಗೆಡದೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಈ ದೇವಿಯು ಜ್ಞಾನ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯ ದೇವತೆಯಾಗಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾಳೆ. ಯುವಜನರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹಾಗೂ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಯಶಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಈ ದೇವಿಯ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ ದೇವಿಯ ತಪಸ್ಸು ನಿಸರ್ಗದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ, ಅಂದರೆ ಕಾಡುಗಳು, ನದಿ ತೀರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಇದು ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಗೂ ಇರುವ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು, ನಿಸರ್ಗದೊಂದಿಗೆ ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದ ಬದುಕುವುದು ಮತ್ತು ಸರಳ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಆಚರಣೆಯ ಅಂತರ್ಗತ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ.

ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಹಾಗೂ ಒತ್ತಡದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾನವನು ನೆಮ್ಮದಿ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯ ತತ್ವವು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ. ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಶಾರ್ಟ್‌ಕಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಇದು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಈ ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪವು ದೊಡ್ಡ ಆಧಾರವಾಗಲಿದೆ.
"ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮವಿದ್ದರೆ, ಯಾವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯ ಗುರಿಯನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯ."
ಮಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಮೂಡಲಿ, ನಿಮಗೆ ಸುಖ, ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಲಭಿಸಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇವೆ!

ಸಿಹಿಜೀವಿ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ
ತುಮಕೂರು